یارمنتقم

باز محرم شدو دلها شکست از غم زینب دل زهرا شکست باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست آب در این تشنگی از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست قاسم ولیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست محرم ماه غم نیست ماه عشق است محرم مَحرم درد حسین است...

پیش چشمم، نه ضریح، نه رواق؛ در این مرقد، نه عَلَم، نه چراغ؛ اینجا غوغا، نکنید نکنید؛ روضه برپا، نکنید نکنید؛ دلِ من/ ز غم و عزا بسوز و دم مزن؛ ز مدی نه مخوان و حرفی از حرم مزن؛ من و پنجره ای، که شده قفسم؛ چه شود که شبی، به حرم برسم؛ (من و آه، من و غم، من و یاد حرم)...